لغت نامه دهخدا
مستقدر. [ م ُ ت َ دِ ] ( ع ص ) نعت فاعلی از استقدار. تقدیر کردن خواهنده. ( از منتهی الارب ). سؤال کننده و طلب کننده از خداوند تقدیرخیر را. ( از اقرب الموارد ). رجوع به استقدار شود.
مستقدر. [ م ُ ت َ دِ ] ( ع ص ) نعت فاعلی از استقدار. تقدیر کردن خواهنده. ( از منتهی الارب ). سؤال کننده و طلب کننده از خداوند تقدیرخیر را. ( از اقرب الموارد ). رجوع به استقدار شود.