لغت نامه دهخدا
مستهیث. [ م ُ ت َ ] ( ع ص ) کثیر و زیاد شمرنده عطا را. || فاسد و تباه کننده مالی را. ( از اقرب الموارد ). و رجوع به استهاثة شود.
مستهیث. [ م ُ ت َ ] ( ع ص ) کثیر و زیاد شمرنده عطا را. || فاسد و تباه کننده مالی را. ( از اقرب الموارد ). و رجوع به استهاثة شود.