لغت نامه دهخدا
مستعبر. [ م ُ ت َ ب ِ ] ( ع ص ) نعت فاعلی از استعبار. آنکه خواب گزارد بر کسی جهت تعبیر کردن. ( منتهی الارب ). حکایت کننده خواب و رؤیای خویش بر کسی و تعبیر آن را خواهنده. ( اقرب الموارد ). || آنکه اشک جاری دارد. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ). || اندوهناک. ( منتهی الارب ). محزون. ( اقرب الموارد ).
