لغت نامه دهخدا
مستزمر. [ م ُ ت َ م ِ ] ( ع ص ) نعت فاعلی از استزمار. ترنجیده و خرد و حقیر نماینده. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ). رجوع به استزمار شود.
مستزمر. [ م ُ ت َ م ِ ] ( ع ص ) نعت فاعلی از استزمار. ترنجیده و خرد و حقیر نماینده. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ). رجوع به استزمار شود.