لغت نامه دهخدا
مستراد. [ م ُ ت َ ] ( ع اِ ) جای آمد و شد کردن شتران. ( منتهی الارب ): مسترادالابل؛ محل آمد و شد شتران در چراگاه. || مسترادالرجل؛ مکان شخص که در آنجا جولان می کند و بجهت نفاست آنجا، بدان علاقمند می باشد. || اًن فلاناً لمستراد لمثله؛ یعنی مثل آن را می جوید. ( از اقرب الموارد ). و رجوع به استرادة شود.
