مستثیر

لغت نامه دهخدا

مستثیر. [ م ُ ت َ ] ( ع ص ) نعت فاعلی از مصدر استثارة. || برانگیزاننده. ( ناظم الاطباء ). مثیر. ( اقرب الموارد ). رجوع به استثارة شود.