لغت نامه دهخدا
مستثئر. [ م ُ ت َ ءِ ] ( ع ص ) نعت فاعلی از استثئار. درخواست کننده کمک برای گرفتن خونبهای مقتول. ( اقرب الموارد ). رجوع به استثئار شود.
مستثئر. [ م ُ ت َ ءِ ] ( ع ص ) نعت فاعلی از استثئار. درخواست کننده کمک برای گرفتن خونبهای مقتول. ( اقرب الموارد ). رجوع به استثئار شود.