لغت نامه دهخدا
مستبی. [ م ُ ت َ ] ( ع ص ) نعت فاعلی از استباء. برده کننده و اسیرکننده دشمن. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ). رجوع به استباء شود.
مستبی ٔ. [ م ُ ت َ ب ِءْ ] ( ع ص ) نعت فاعلی از مصدر استباء. خریداری کننده خمر برای نوشیدن. ( اقرب الموارد ) ( منتهی الارب ). رجوع به استباء شود.
