لغت نامه دهخدا
مسئر. [ م ُ ءِ ] ( ع ص ) نعت فاعلی از مصدر اِسآر. کسی که طعام یا شرابی می خورد و از آن چیزی باقی می گذارد. پس خورده گذارنده. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ). و رجوع به اِسآر شود.
مسئر. [ م ُ ءِ ] ( ع ص ) نعت فاعلی از مصدر اِسآر. کسی که طعام یا شرابی می خورد و از آن چیزی باقی می گذارد. پس خورده گذارنده. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ). و رجوع به اِسآر شود.