مراکضه

( مراکضة ) مراکضة. [ م ُ ک َ ض َ ] ( ع مص ) با کسی اسب تاختن. ( تاج المصادر بیهقی ) ( زوزنی ). با هم دوانیدن اسبهای خود را. ( منتهی الارب ) ( از متن اللغة ) ( از اقرب الموارد ).یا مغالبه در رکض و اسب تاختن. ( از اقرب الموارد ).