علامه شیرازی
لغت نامه دهخدا
علامه شیرازی. [ ع َل ْ لا م َ ] ( اِخ ) محمودبن مسعودبن مصلح فارسی شیرازی کازرونی، ملقب به قطب الدین و مکنی به ابوالثناء. رجوع به قطب الدین و ابوالثناء شود. و نیز رجوع به ریحانة الادب ج 3 ص 308 و هدیة الاحباب ص 219 و طبقات الشافعیه ج 6 ص 248 و روضات الجنات ص 532 و قاموس الاعلام ج 4 ص 2896 و ج 5 ص 3673 شود.
فرهنگ فارسی
محمود بن مسعود بن مصلح فارسی شیرازی کازرونی ملقب بقطب الدین و مکنی به ابوالثنائ
جمله سازی با علامه شیرازی
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 نسبت به مقام فقهی سید محمد شیرازی بسیاری از افراد حوزه علمیه، از جمله: علامه امینی و آقا بزرگ تهرانی صاحب کتاب الذریعه اشاره داشتهاند، علاوه بر اجازه اجتهاد از پدرش میرزا مهدی شیرازی و سید علی بهبهانی رامهرمزی، بسیاری از فقهاء و مجتهدین برجسته حوزههای علمیه به مقام اجتهاد وی تصریح داشته و شیعیان را در امر تقلید به وی ارجاع دادهاند که از آن جملهاند: