لغت نامه دهخدا
مدرکیت. [ م ُ رِ کی ی َ ] ( ع مص جعلی، اِمص ) ذهن و قوه ٔادراک و دریافت. ( ناظم الاطباء ). رجوع به مدرک شود.
مدرکیت. [ م ُ رِ کی ی َ ] ( ع مص جعلی، اِمص ) ذهن و قوه ٔادراک و دریافت. ( ناظم الاطباء ). رجوع به مدرک شود.
ذهن و قوه ادراک و دریافت