مدبو
لغت نامه دهخدا
مدبو. [ م َ ب ُوو ] ( ع ص ) مدبوة. کشت و زمین ملخ خورده. ( ناظم الاطباء ). رجوع به مدبوة و مدبیة شود.
فرهنگ فارسی
کشت و زمین ملخ خورده
مدبو. [ م َ ب ُوو ] ( ع ص ) مدبوة. کشت و زمین ملخ خورده. ( ناظم الاطباء ). رجوع به مدبوة و مدبیة شود.
کشت و زمین ملخ خورده