مخبثه
لغت نامه دهخدا
( مخبثة ) مخبثة. [ م َ ب َ ث َ ] ( ع اِ ) سبب خبث و فساد. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). و رجوع به خبث شود.
جمله سازی با مخبثه
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 در داستانهای کلاسیک و قدیمی، شخصیت مخبثهای که نقش منفی را ایفا میکرد، با حیلهگریهای خود باعث بروز آشوب و تضاد در میان اعضای خانواده میشد.
💡 برخی از متون قدیمی ادبی، از واژه مخبثه برای توصیف زنان بدکردار و فریبکاری که به دنبال رسیدن به اهداف پلید خود بودند، استفاده کردهاند.
💡 آن زن مخبثه با رفتارهای فریبنده و نقشههای پنهانی خود، سعی داشت تا اعتماد تمامی ساکنان روستا را برای رسیدن به ثروت جلب کند.