لغت نامه دهخدا
محقرت. [ م َ ق َ رَ ] ( ع مص ) محقرة. رجوع به محقرة شود.
محقرة. [ م َ ق َ رَ ] ( ع مص ) خرد بودن. حقیر بودن. خرد و خوار بودن. ( آنندراج ). حقارت.و حقارت شود. || ( اِمص ) خردی. حقیری. خواری. ( آنندراج ). رجوع به حقیر و رجوع به حقارت شود.
محقرة. [ م ُ ح َ ق ق َ رَ ] ( ع ص ) مؤنث محقر. رجوع به محقر شود.
