محرزق
مترادفها
روزیدار، دارای روزی
متضادها
محروم
لغت نامه دهخدا
محرزق. [ م ُ ح َ زَ ] ( ع ص ) در تنگی و در بند مانده. ( ناظم الاطباء ) ( آنندراج ). محبوس و مسجون. محزرق. و هوالمضیق علیه المحبوس. مهرزق. ( از المعرب جوالیقی ص 116 ).
روزیدار، دارای روزی
محروم
محرزق. [ م ُ ح َ زَ ] ( ع ص ) در تنگی و در بند مانده. ( ناظم الاطباء ) ( آنندراج ). محبوس و مسجون. محزرق. و هوالمضیق علیه المحبوس. مهرزق. ( از المعرب جوالیقی ص 116 ).