لغت نامه دهخدا
مجلوم. [م َ ] ( ع ص ) موی سترده. ( منتهی الارب ). هن مجلوم؛ کس موی سترده شده. ( ناظم الاطباء ) ( از ذیل اقرب الموارد ). || بریده و سترده شده. ( ناظم الاطباء ).
مجلوم. [م َ ] ( ع ص ) موی سترده. ( منتهی الارب ). هن مجلوم؛ کس موی سترده شده. ( ناظم الاطباء ) ( از ذیل اقرب الموارد ). || بریده و سترده شده. ( ناظم الاطباء ).