لغت نامه دهخدا
مجلوز. [ م َ ] ( ع ص ) رجل مجلوزالرأی، مرد استواررأی. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). استوار و گویند: فلان مجلوزالعمل. ( از اقرب الموارد ). || رجل مجلوزاللحم؛ مرد استوارگوشت. ( ناظم الاطباء ) ( از منتهی الارب ) ( از آنندراج ).
