مجزع

مجزع. [ م ُ زِ ] ( ع ص ) ناشکیبا گرداننده. ( آنندراج ) ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). کسی یا چیزی که ناشکیبا می کند و زاری می آورد. || آنکه هراس می آورد. ( ناظم الاطباء ).
مجزع. [ م ِ زَ ] ( ع ص ) بددل. ( منتهی الارب ).
مجزع. [ م ُ ج َزْ زِ ] ( ع ص ) حوض مجزع؛ حوض کم آب. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). حوضی که در آن چیزی از بقیه آب نمانده باشد. ( از اقرب الموارد ).
مجزع. [ م ُ ج َزْزَ / زِ ] ( ع ص ) بسر مجزع؛ غوره ای که نیمه آن رسیده باشد. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). غوره خرما که نصف آن رسیده باشد. ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). || نوی مجزع؛ دانه خرما که به جهت سوده شدن بعض جا پیسه گردد. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). دانه خرمای برای سودن که بعض جای آن پیسه شده باشد. ( ناظم الاطباء ). || هر پیسه. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). هر چیز پیسه. ( ناظم الاطباء ).

غوره که نیمه آن رسیده باشد