لغت نامه دهخدا
مجبی. [ م ُ ] ( ع ص ) شخصی که فروخت کند کشت نارسیده را. ( آنندراج ). فروشنده غله ای که هنوز نارس است. ( ناظم الاطباء ) ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ).
مجبی. [ م ُ ج َب ْ بی ] ( ع ص ) آنکه هر دو دست خود بر دو زانو نهد یا آنکه بر زمین یا بر روی افتد. || شخصی که پشت خم کرده بایستد. ( آنندراج ) ( از منتهی الارب ). کسی که دولا می شود و بدن خود را خم می نماید. ( ناظم الاطباء ).
