مجباءه

لغت نامه دهخدا

( مجباءة ) مجباءة. [ م َ ب َ ءَ ] ( ع ص ) ارض مجباءة؛ زمین سماروغ ناک. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ).