مجاوبت
لغت نامه دهخدا
مجاوبت. [ م ُ وَ ب َ/ م ُ وِ ب َ ] ( ع مص ) مجاوبة. رجوع به مجاوبة شود.
مجاوبة. [ م ُ وَ ب َ ] ( ع مص ) پاسخ کردن کسی را. ( تاج المصادر بیهقی ). کسی را جواب دادن. ( غیاث ) ( از اقرب الموارد ).جواب گفتن یکی مر دیگری را. ( ناظم الاطباء ). || با هم سخن گفتن. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). محاوره. ( یادداشت به خط مرحوم دهخدا ).
فرهنگ معین
(مُ وَ بَ ) [ ع. مجاوبة ] (مص م. ) یکدیگر را جواب دادن.
ویکی واژه
مجاوبة
یکدیگر را جواب دادن.