لغت نامه دهخدا
متواطد. [ م ُ ت َ طِ ] ( ع ص ) پای برجای و ثابت که یکی در پی دیگری باشد. ( از منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). || استوار. ( از منتهی الارب ) ( آنندراج ). استوار و سخت. ( ناظم الاطباء ). شدید. ( اقرب الموارد ).
