متهذی

لغت نامه دهخدا

متهذی. [ م ُ ت َ هََ ذْ ذی ] ( ع ص ) زخم تباه و پاره پاره. ( آنندراج ) ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). زخم شکافته شده. ( ناظم الاطباء ). و رجوع به تهذؤ شود.