لغت نامه دهخدا
متلسن. [ م ُ ت َ ل َس ْ س ِ ] ( ع ص ) فصیل عاریت داده جهت دوشیدن ناقه غیری. ( آنندراج ) ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). کره شتر عاریت داده شده جهت دوشیدن ماده شتر دیگری. ( ناظم الاطباء ). || شعله دار. ( ناظم الاطباء ) ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). رجوع به تلسن شود.
