لغت نامه دهخدا
متلاف. [ م ِ ] ( ع ص ) بسیار تلف کننده. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( از اقرب الموارد ). آن که مال بسیار تلف کند. ( مهذب الاسماء ). بسیار تلف کننده. یقال، رجل مخلاف متلاف. ( ناظم الاطباء ). سخت مسرف. مخلاف. مضیاع. ( یادداشت به خط مرحوم دهخدا ).
