متقضی

واژه «متقضی» واژه‌ای عربی است که در زبان فارسی نیز در برخی متون قدیمی به کار رفته است. این کلمه از ریشه «تقضی» گرفته شده و به معنای پایان‌یافته یا به انجام رسیده است. در لغت، «متقضی» به چیزی گفته می‌شود که کار آن تمام شده یا مدت آن سپری گردیده باشد. همچنین در برخی منابع، این واژه به معنای «پرداخته شده» یا «ادا شده» نیز آمده است، مانند دِینی که پرداخت شده باشد. از سوی دیگر، «متقضی» می‌تواند به معنای معدوم، از میان رفته یا ناپدید شده نیز به کار رود. این واژه بیشتر در نوشته‌های کهن و متون ادبی یا فقهی دیده می‌شود. کاربرد آن معمولاً برای بیان پایان یافتن یک امر، زمان یا وضعیت است. بنابراین «متقضی» به طور کلی به معنای چیزی است که پایان یافته، ادا شده یا از میان رفته باشد. در نتیجه، مفهوم اصلی این واژه به پایان، اتمام یا سپری شدن یک امر اشاره دارد.