لغت نامه دهخدا
متحدث. [ م ُ ت َ ح َدْ دِ ] ( ع ص ) سخن گوینده. ( آنندراج ). بیان کننده. ( ناظم الاطباء ):
شهری متحدثان حسنت
الا متحیران خاموش.سعدی.و رجوع به تحدث شود. || مورخ و راوی اخبار. ( ناظم الاطباء ) ( از فرهنگ جانسون ). || هر چیزی که از نو پدید آید. ( ناظم الاطباء ) ( از فرهنگ جانسون ). و رجوع به تحدث و ماده بعد شود.
متحدث. [ م ُ ت َ ح َدْ دَ ] ( ع اِ ) جای سخن گفتن. ( آنندراج ) ( از اقرب الموارد ). موضع اجتماع مردمان برای گفتگو و سؤال و جواب. ( ناظم الاطباء ) ( از ذیل اقرب الموارد ). و رجوع به ماده قبل و تحدث شود.
