لغت نامه دهخدا
متجوز. [ م ُ ت َ ج َوْ وِ ] ( ع ص ) آسان فرا گیرنده کاری را. ( آنندراج ). کسی که کاری را به سهل انگاری می کند. ( ناظم الاطباء ). || آن که در نماز گزاردن تغافل و تکاهل می کند. ( ناظم الاطباء ) ( از فرهنگ جانسون ). || آن که سخن به مجاز می گوید. ( ناظم الاطباء ) ( از فرهنگ جانسون ). || اغماض کننده. ( ناظم الاطباء ) ( از فرهنگ جانسون ). و رجوع به تجوز شود.
