لغت نامه دهخدا
متبنی. [ م ُ ت َ ب َن ْ نا ] ( ع ص ) پسر خوانده و به فرزندی گرفته شده یعنی شخصی که او را کسی به فرزندی گرفته و پرورده باشد. ( آنندراج ) ( غیاث ). پسر خوانده و بجای پسر گرفته. ( ناظم الاطباء ). و رجوع به تبنی شود.
متبنی. [ م ُ ت َ ب َن ْ نی ] ( ع ص ) آن که فرزندی گیرد کسی را. ( آنندراج ) آن که کسی را به جای پسر می گیرد و پدر پسر می شود. ( از ناظم الاطباء ). و رجوع به تبنی شود.
