متبنک

فقیر، تهیدست

متبنک. [ م ُ ت َ ب َن ْ ن ِ ] ( ع ص ) مقیم و جایگیر. ( آنندراج ). ثابت و برقرار و استوار. ( ناظم الاطباء ). و رجوع به تبنک شود.