واژه «متاجرت» از ریشه عربی «تجارة» گرفته شده و به معنای دادوستد، خرید و فروش و پرداختن به کار بازرگانی است. این واژه بیشتر در متون رسمی، حقوقی و اقتصادی به کار رفته و بر انجام فعالیت تجاری بهصورت مستمر دلالت دارد. متاجرت میتواند شامل مبادله کالا، سرمایه یا خدمات با هدف کسب سود باشد. در متون فقهی و حقوقی، متاجرت عملی مشروع دانسته شده که با رعایت شرایط شرعی و قانونی انجام میگیرد. این کلمه همچنین به معنای پیشه و شغل تجارت نیز بهکار میرود و در اسناد قدیمی، از «اهل متاجرت» برای اشاره به بازرگانان استفاده شده است. در مجموع، این واژه بیانگر هرگونه فعالیت سازمانیافته تجاری و اقتصادی با هدف سودآوری است.
متاجرت
لغت نامه دهخدا
متاجرت. [ م ُ ج َ رَ ] ( ع مص ) متاجرة: چنین آورده اند که در شهور سالفه و اعوام ماضیه، سه کس از دهاة عالم و کفاة بنی آدم بر سبیل مشارکت متاجرت می کردند. ( سندبادنامه ص 293 ). و رجوع به متاجرة شود.
متاجرة. [ م ُ ج َ رَ ] ( ع مص ) با هم بازرگانی کردن. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). با کسی بازرگانی کردن. ( تاج المصادر ). با هم تجارت کردن. ( غیاث ).