مأزمین

لغت نامه دهخدا

مأزمین. [ م َءْ زِ م َ ] ( اِخ ) بین مشعر و عرفه است. ( از اقرب الموارد ). و رجوع به مأزمان و مأزم و نزهةالقلوب جزء سوم چ لیدن شود.