لغت نامه دهخدا
ماذی. [ ذی ی ] ( ع اِ ) عسل سفید یا تازه یا خالص یا نیکو و جید. ( از اقرب الموارد ). انگبین سپید. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). انگبین سپید و تازه و انگبین بی آمیغ و نیکو و جید. ( ناظم الاطباء ). عسل سپید. عسل تازه. عسل خوب. ( یادداشت به خط مرحوم دهخدا ). || سلاح آهنین هرچه باشد. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). سلاح هرچه باشد. || زره نرم و آسان. ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ).
