لغت نامه دهخدا
لیاط. [ ل ِ ] ( ع اِ ) ج ِ لیطة. ( منتهی الارب ).
لیاط. [ ل ِ ] ( ع اِ ) آهک و گچ. || حدث. || سرگین. ( منتهی الارب ).
لیاط. [ ل ِ ] ( ع اِ ) ربا. ( منتهی الارب ). || سریش. ( مهذب الاسماء ) ( بحرالجواهر ). || پوست. ( بحر الجواهر ). || آب دهن.
