لکح
لغت نامه دهخدا
لکح. [ ل َ ] ( ع مص ) به مشت زدن کسی را. زدن کسی را شبیه به زَدِ مشت. ( منتهی الارب ). زدن شبیه به زَدِ وَکْز. ( از اقرب الموارد ).
لکح. [ ل َ ] ( ع مص ) به مشت زدن کسی را. زدن کسی را شبیه به زَدِ مشت. ( منتهی الارب ). زدن شبیه به زَدِ وَکْز. ( از اقرب الموارد ).