لصبین

لغت نامه دهخدا

لصبین. [ ل ِ ب َ ] ( اِخ ) موضعی است. تمیم بن مقبل گوید:
اَتاهن لبّان ببیض نعامة
حواها بذی اللصبین فوق جنان.( از معجم البلدان ).