لحیظ

لغت نامه دهخدا

لحیظ. [ ل َ ] ( ع اِ ) مانند. همتا. ( منتهی الارب ).
لحیظ. [ ل َ ] ( اِخ ) آبی است یا مغاکی مشهور پاکیزه و خوش آب. ( منتهی الارب ). آبی است کعب بن عبدبن ابی بکربن کلاب را. ( معجم البلدان ).