لغت نامه دهخدا
لجاف. [ ل ِ ] ( ع اِ ) آستانه در. ( منتهی الارب ).عتبه. پای ماچان. || آنچه بلند برآمده باشد بر غار و سمج کوه از سنگ و جز آن. ( منتهی الارب ).
لجاف. [ ل ِ ] ( ع اِ ) آستانه در. ( منتهی الارب ).عتبه. پای ماچان. || آنچه بلند برآمده باشد بر غار و سمج کوه از سنگ و جز آن. ( منتهی الارب ).