لغت نامه دهخدا
قیه کشیدن. [ ی َ/ ی ِ ک َ / ک ِ دَ ] ( مص مرکب ) آوازی خاص که در جشن های عروسی و غیره کشند و بیشتر اکراد و الوار و روستائیان. ( یادداشت مؤلف ). جیغ کشیدن بهنگام جشن ( مانند عروسی، مخصوصاً از طرف زنان ). ( فرهنگ فارسی معین ).
قیه کشیدن. [ ی َ/ ی ِ ک َ / ک ِ دَ ] ( مص مرکب ) آوازی خاص که در جشن های عروسی و غیره کشند و بیشتر اکراد و الوار و روستائیان. ( یادداشت مؤلف ). جیغ کشیدن بهنگام جشن ( مانند عروسی، مخصوصاً از طرف زنان ). ( فرهنگ فارسی معین ).
( ~. کِ دَ ) (اِ. ) (عا. ) داد و فریاد کردن.
( اسم ) جیغ کشیدنبه هنگام جشن مانند عروسی ( مخصوصا از طرف زنان ).
(عا.)
داد و فریاد کردن.