قنسره

واژه قنسره که صورت دیگر آن قنسرة است، ریشه‌ای عربی دارد و از مصدر فعل قنسَرَ گرفته شده است. این واژه در متون لغوی کهن عربی و فارسی آمیخته با عربی به کار رفته است. معنای اصلی قنسره در لغت، پیر گرداندن یا کهنسال کردن است و به عملی اشاره دارد که موجب فرسودگی، ضعف یا از دست رفتن توان جوانی می‌شود. در منابعی مانند منتهی‌الارب و ناظم‌الاطباء، این واژه دقیقاً با همین معنا ثبت شده و بر جنبه فعل و تأثیر آن بر انسان یا موجود زنده دلالت دارد. قنسره بیشتر در متون ادبی، اخلاقی یا توصیفی به کار می‌رود و معمولاً ناظر به گذشت زمان و اثر آن بر جسم یا روح انسان است. به طور کلی، قنسره مفهومی مرتبط با فرسودگی، پیری و زوال تدریجی دارد و در زبان کلاسیک برای بیان این حالت به کار می‌رفته است.