قفره
مترادفها
بیابان، صحرا، برهوت
متضادها
آبادی، مأهول، شهر
لغت نامه دهخدا
( قفرة ) قفرة. [ ق َ رَ ] ( ع ص، اِ ) به معنی قفر، یعنی زمین خالی و بیابان بی آب وگیاه. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ). رجوع به قفر شود. || امراءة فقرة؛ زن کم گوشت. ( اقرب الموارد ).
جمله سازی با قفره
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 در دل آن قفرهٔ بیآب و علف، مسافران خسته و تشنه برای یافتن سرپناهی از گرمای سوزان آفتاب، تلاشهای بسیار بیامیدانه را انجام میدادند.
💡 شاعر با توصیف آن قفرهٔ پهناور و سکوت مرگبارش، توانست احساس عمیق تنهایی و بیکسی را در قلب مخاطبان خود به خوبی القا کند.
💡 هیچ نشانهای از حیات در آن قفرهٔ متروک و دورافتاده دیده نمیشد و تنها صدای وزش باد در میان تپههای ماسهای به گوش میرسید.