لغت نامه دهخدا
قعواء.[ ق َع ْ ] ( ع ص ) مؤنث اقعی. زنی که سر بینی او بلندو بر استخوان چسبان باشد. ( اقرب الموارد ) ( منتهی الارب ). || زن باریک ران. ( منتهی الارب ). || زن باریک ساق. ( منتهی الارب ) ( مهذب الاسماء ).
برای دسترسی سریع و آسان میتوانید لغت یاب را نصب کنید
برای نصب لغت یاب در ios لطفا آیکون
را زده و گزینه Add to Home Screen را انتخاب کنید.
مایل به دریافت اعلان فال ویدیویی روزانه هستید؟