قضیه شرطیه مهمله

قضیه شرطیه مدحوله

[ویکی فقه] قضیه شرطیه مهمله، به معنای قضیه شرطیه فاقد سور دالّ بر کیفیت اتصال یا انفصال مقدم و تالی نسبت به زمان ها و حالات موضوع است.
قضیه شرطیه مهمله قضیه ای است که در آن به ثبوت یا نفی اتصال یا انفصال میان مقدَّم و تالی، بدون توجه به عمومیت و کلیت، یا خصوصیت و جزئیت احوال و ازمان مقدم حکم شده باشد. قضیه شرطیه مهمله به لحاظ اتصال و یا انفصال حکم، به "قضیه متصله مهمله" و "قضیه منفصله مهمله" تقسیم می شود. و هر یک از این دو با توجه به کیفیت حکم، به موجبه و سالبه تقسیم می شوند. در نتیجه قضیه شرطیه مهمله چهار قسم خواهد داشت: ۱. قضیه متصله مهمله موجبه؛ مانند: "ان کانت الشمس طالعة فالنهار موجود". ۲. قضیه متصله مهمله سالبه؛ مانند: "لیس ان کانت الشمس طالعة فاللیل موجود". ۳. قضیه منفصله مهمله موجبه؛ مانند: "امّا ان تکون الشمس طالعة و امّا ان لا یکون النهار موجوداً". ۴. قضیه منفصله مهمله سالبه؛ مانند: "لیس امّا ان تکون الشمس طالعة و امّا ان یکون النهار موجوداً".
مستندات مقاله
در تنظیم این مقاله از منابع ذیل استفاده شده است: • گرامی، محمدعلی، منطق مقارن.• شیرازی، قطب الدین، درة التاج (منطق).• مجتهد خراسانی (شهابی)، محمود، رهبر خرد.• فرصت شیرازی، میرزا محمد، اشکال المیزان.• ابوالحسن سالاری، بهمنیار بن مرزبان، التحصیل.• ابن سینا، حسین بن عبدالله، الشفا (منطق).• تفتازانی، عبدالله بن شهاب الدین، الحاشیة علی تهذیب المنطق.• مظفر، محمدرضا، المنطق.
۱. ↑ فرصت شیرازی، میرزا محمد، اشکال المیزان، ص۷۱-۷۲.۲. ↑ ابوالحسن سالاری، بهمنیار بن مرزبان، التحصیل، ص۵۰-۵۱.۳. ↑ علامه حلی، حسن بن یوسف، الجوهر النضید، ص۵۶-۵۷.
...