قشاده
لغت نامه دهخدا
( قشادة ) قشادة. [ ق ُ دَ ] ( ع اِ ) دُرد مسکه و ته نشین آن چون با پست و خرما پخته شوند. ( از اقرب الموارد ) ( منتهی الارب ). || ( ص ) شتر ماده پیر بسیارشیر. || سرشیر تنک. ( آنندراج ) ( منتهی الارب ). رجوع به قشدة شود.
جمله سازی با قشاده
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 پس از گذشت سالهای بسیار سخت و خشکسالی، اکنون شاهد دوران قشاده و فراوانی در محصولات کشاورزی این منطقه بسیار خجسته و خوشحالکننده هستیم.
💡 شاعر در این بخش از قصیده، از دوران قشاده و شکوفایی هنر و فرهنگ در دوران طلایی حکومت باستان به زیبایی بسیار شگفتآور یاد کرده است.
💡 مدیریت صحیح منابع مالی و اقتصادی باعث میشود که در آینده با قشاده و رفاه بیشتری روبرو شویم و مشکلات مالی فعلی را پشت سر بگذاریم.