قسن

«قسن» واژه‌ای فارسی است که در متون قدیمی و به ویژه در دیوان نظام قاری آمده و معنای دقیق آن به طور کامل روشن نیست. از نمونه‌های ذکر شده، این واژه به چیزی اشاره دارد که در لباس یا پوشش به کار می‌رود و نقش کمربند یا بست را دارد. در یکی از ابیات نظام قاری آمده است: «کرته‌ای پر پنبه گر هست و کمر / از قسن بر کردش و چاکش دره»، که نشان می‌دهد بخشی از پوشاک است که در کمر قرار می‌گیرد و لباس را محکم می‌کند. توضیح دیگری در همان دیوان آمده: «میان قبا به کمر قسن تنگ ببندند»، که تأیید می‌کند قسن نوعی بند یا کمربند است که برای بستن و محکم کردن لباس میان قبا یا پیراهن استفاده می‌شود. با توجه به کاربردهای شعری و تاریخی، این واژه احتمالاً وسیله‌ای برای جمع کردن لباس و ایجاد استحکام در کمر بوده است.