کلمه قسقوس به نوعی چوب یا هیزم اشاره دارد که قابل اشتعال است و در آتشافروزی و سوختن استفاده میشود. این کلمه در زبان عامه با نامهای دیگری مثل سکوس یا سقواص نیز شناخته میشده است و به طور کلی به نوعی چوب یا هیزم گفته میشود که به راحتی با شعله آتش میسوزد. حنین مترجم مشهور متون علمی یونانی به عربی این کلمه را در ترجمه کتاب دیوسکوریدوس (Dioscorides، گیاهشناس و پزشک یونانی) به لحیةالتیس ترجمه کرده است. برای اطلاعات بیشتر میتوان به کتاب مفردات ابن بیطار مراجعه کرد. ابن بیطار، دانشمند و گیاهشناس مشهور قرن هفتم هجری، در آثار خود درباره گیاهان و خواص آنها توضیحات زیادی داده است.
قسقوس
لغت نامه دهخدا
قسقوس. [ ق ُ ] ( ع اِ ) هیزمی است که انواع آن با افران میسوزد، و این کلمه دخیل است. ( اقرب الموارد ). نام نوعی چوب که میسوزد، و عامه آن را سکوس نامند و سقواص نیز خوانده میشود و این همان است که حنین در کتاب دیسیقوریدوس آن را به لحیةالتیس ترجمه کرده است. رجوع به مفردات ابن بیطار شود.