لغت نامه دهخدا
قبصاء. [ ق َ ] ( ع ص ) تأنیث اقبص. بزرگ سر. || درازسر. || گردسر: هامة قبصاء؛ تارک کلان گرد و بلند برآمده. || آنکه از پیش یا بر موضع پاشنه خاک پاشد در رفتار. ( منتهی الارب ).
برای دسترسی سریع و آسان میتوانید لغت یاب را نصب کنید
برای نصب لغت یاب در ios لطفا آیکون
را زده و گزینه Add to Home Screen را انتخاب کنید.
مایل به دریافت اعلان فال ویدیویی روزانه هستید؟