قالص

لغت نامه دهخدا

قالص. [ ل ِ ] ( ع ص ) بلندبرآینده. ( منتهی الارب ): ماء قالص؛ آب بلندبرآینده. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). || برهم جسته. || کم شده. ( منتهی الارب ): ظل قالص؛ سایه کم شده. ( آنندراج ).