لغت نامه دهخدا
قاطعین. [ طِ ] ( ع ص، اِ ) ج ِ قاطع در حالت نصبی و جری. || مستأجرین. ( آنندراج ) ( ؟ ). || مسافرین. ( غیاث ).
قاطعین. [ طِ ] ( ع ص، اِ ) ج ِ قاطع در حالت نصبی و جری. || مستأجرین. ( آنندراج ) ( ؟ ). || مسافرین. ( غیاث ).
( اسم ) جمع قاطع در حالت نصبی و جری ( در فارسی مراعات این قاعده نکنند )